58. eranskina: Eraikin baten energia-eskakizunaren karakterizazio fidagarria, eskala errealeko neurri dinamikoetan oinarritua

Annex 58 Reliable building energy performance characterisation based on full scale dynamic Measurements.

58. eranskinaren helburu nagusia da eraikinen osagaietarako eta eraikin osoetarako datuen saiakuntza- eta analisi-metodologia bat garatzea, eraikinen portaera erreala ondo ebaluatu ahal izateko. Hala, eraikinen energia-eskaera diseinatzeko kalkuluak hobetu ahal izango dira. Hobekuntza horrekin, doitu egingo dira kontsumo erreala eta eraikinen diseinuan kalkulatua.

58. eranskinari buruzko informazio gehiago, IEAren Annex 58rako webgune ofizialean Kanpoko esteka.

Duela gutxi Bruselan egin den nazioarteko mintegi batean [BBRI, 2011], argi geratu zen mundu mailako eskala errealeko saiakuntzek interes handia eragiten dutela. Jarduerak gorantz egin du, bai osagaien eskala errealeko saiakuntzei dagokienez (esate baterako, Paslink zeluletako saiakuntzak edo eraikin errealetan in situ egindako saiakuntzak), bai eraikin osoetan egindakoei dagokienez (probako eraikinen eta eraikin errealen portaera eta energia-eraginkortasuna karakterizatzeko). Beraz, besterik uste bazen ere, osagaien eta eraikinen simulazio energetikoko eredu numerikoak erabiltzeak ez du esan nahi eskala errealeko saiakuntzarik egin behar ez denik. Simulazio numerikoen aplikazioa gora egiten ari da, baina, era berean, ikusi da eskala errealeko saiakuntzekiko interesa ere piztu dela.

Eta ez da hain arraroa; izan ere, eskala errealeko saiakuntzak, eraikinek eta osagaiek zenbait kondizio errealekiko zer portaera duten aztertzeko erabilgarriak izateaz gain (frogatuta dago askotan desberdintasun handia izaten dela aurreikusitako portaeraren eta portaera errealaren artean), tresna baliotsua eta beharrezkoa dira osagaiak eta sistema aurreratuak simulazio-ereduetan integratzeko.

Eraikuntza Kalitatearen Kontrolerako Laborategiko Termikako arloak Kanpoko esteka, EKKLk, hartu du parte, besteak beste, 58. eranskinean.

Sektorean ikerketari eta ezagutzaren transferentziari indar handiagoa emateko, bai profesionalei bai enpresei dagokienez, lankidetza-hitzarmen bat egin zen Euskal Herriko Unibertsitatearekin EKKLren Termika Arloaren kudeaketarako. Hitzarmen horrek emaitza garrantzitsuak eman ditu, besteak beste, alderdi eta esparru hauen inguruan:

  • Estatuko eta Europako normalizazio-batzordeetan parte hartu da, eta, ondorioz, sektoreak aholkularitza jaso du.

    EKKLren Paslink zelulen ikuspegi orokorra. Vitoria-Gasteiz

  • Saiakuntza- eta karakterizazio-sistema garatu eta ezarri da, eraikuntzako aurrerapen teknologikorako euskarri gisa. Puntu honetan sartzen da bi PASLINK zelularen instalazioa (2009). Horren ondorioz, lankidetza emankorra izan da, eta DYNASTEE sarean sartzea lortu da.
  • Amaitutako etxebizitzen kalitate-kontrola. Nabarmentzekoak dira horma eta leihoen transmitantzia termikorako neurria eta gaur egungo aireztapen behartuko sistemen airea berritzeko neurria (berriena), laborategiko askotariko saiakuntzen adibide soil gisa.
  • Birgaitze-sektorerako laguntza, etxebizitza errealen kontsumo energetikoaren azterketaren bidez, eta baliabide ekonomikoen orientazio egokia, prestazio energetiko maximoak eskuratzeko.
  • Ez da ahaztu behar, halaber, dibulgazio lana oso garrantzitsua dela. Horretarako, jardunaldiak egiten dira aldian behin, sektoreak hurbiletik ikus ditzan estatuko zein nazioarteko aurrerapenak. Beste behin ere, bilera hau adibide ezin hobea da.

Eraikalen, EKKL-i buruzko zenbait berri jaso dira:

Energiaren nazioarteko agentziaren (IEA) helburuetako bat energia aurreztea da. Eraikinen energia-aurrezpena ECBCS programan aztertzen da (Energy Conservation in Buildings and Community Systems – Energia aurreztea eraikinetan eta sistema komunitarioetan). ECBCS programa zenbait eranskinen bidez gauzatzen da, eta eranskin bakoitza interes orokorreko gai problematikoei irtenbideak aurkitzen saiatzen da. Normalean, erakunde batek baino gehiagok lantzen dituzte arazo orokor horiek, herrialde askotan arazo berak izaten diren baitira. Horregatik eskatu zaio IEAri beste eranskin bat sortzeko.

Bizi-maila hobetzeak, baliabide naturalen eskasiak eta klima-aldaketagatiko ardurak presioa egin dute nazioartean, eraikinetan eta hiri-inguruneetan, energia-kontsumoa murrizteko. Herrialde askotan, energia-portaerari buruzko betebehar zorrotzagoak ezarri dira arauen bidez. Gainera, ikusi da gero eta kezka handiagoa dagoela eraikinei buruzko araudietako ingurumen-alderdien gainean. Eraikinen betebeharrak eta kalifikazio energetikoa diseinuaren lehen fasean zehazten dira, nagusiki. Orduan, energia-kontsumo teorikoa kalkulatzen da.

Dena dela, azterketa batzuek erakutsi dutenez, eraikina egin ondorengo portaera errealak desbideratze handiak izan ditzake teorian diseinatutako portaerarekin alderatuta. Desbideratze batzuk erabiltzailearen portaeraren ondoriozkoak izan litezke (hori da IEAren ECBCS programako 53. eranskineko ikerketa-gai nagusietako bat), baina, gehienbat, eraikinaren eta haren sistemen ezaugarri fisikoei dagozkie. Hori dela eta, eraikinen portaera energetikoa karakterizatzea lagungarri izan liteke teorian aurreikusitako portaera energetikoaren eta eraikinen portaera errealaren arteko desbideratzeak murrizteko.

Eskala errealeko saiakuntzak aplikazio ugari ditu, besteak beste, eraikuntza-osagaien eta eraikin osoen portaera ikertzea, errealitatean eraiki ziren bezala, obraren beraren eragina kontuan izanik. Obra gaizki eginez gero, horrek eragin negatiboa izan dezake itxiera baten isolatze-mailan.

Portaera erreala hobeto karakterizatzea eta aurreikustea funtsezkoa da eraikinen eta hiri-inguruneen energia-kontsumoa murrizteko mundu mailako helburuak erdiesteko. Eraikinen portaera erreala kuantifikatzea (kalkulu-ereduak egiaztatuz eta energia zerotik hurbil edo positiboa duten eraikinetarako irtenbide energetiko aurreratuak barne hartuz) in situ saiakuntzen eta analisi dinamikoen bidez soilik da posible. Aurretiazko ikerketa-proiektuek erakutsi dutenez, neurketak in situ eta datu-azterketa ongi egiteko, alor hauetako trebetasunak behar dira, besteak beste:

  • Saiakuntza-ingurune egokia ezartzea (saiakuntza-zelulak edo eraikin errealak, sentsore zehatzak eta ondo instalatuak, datuak eskuratzeko softwarea…).
  • Saiakuntza-diseinu egokia (saiakuntza-eskema, saiakuntzarako ezarritako ingurune-baldintzak…).
  • Datu-azterketa egokia, metodo estatistiko aurreratuetan oinarritua, zehaztasun-tarte fidagarriak eskuratzeko.
  • Neurtutako ezaugarriak eskalatzeko eta erreplikatzeko metodo egokiak.

Iturria: Eraikal, 2012/04/03

VN:F [1.9.20_1166]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)
Compartir/Konpartitu:
  • Print
  • Digg
  • StumbleUpon
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Yahoo! Buzz
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • LinkedIn
  • RSS
This entry was posted in I+D Proiektuak and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Deja un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *